Beestachtig.

 Eigenlijk is het best beestachtig. 
Vroeger, in die duistere tijd van de middeleeuwen, werden mensen die niet helemaal voldeden aan het wereldbeeld van de heersende en/of kerkelijke elite aan een fysieke paal vastgebonden en publiekelijk uitgejouwd, bekogeld met rotte eieren en ander soortig drek. 
De hele goegemeente werd opgetrommeld om van een afstandje het slachtoffer te bekogelen en te besmeuren. 
Van een afstandje uiteraard, want het was wel prettig, makkelijk en veilig om het slachtoffer niet recht aan te hoeven kijken. Om niet van al te dichtbij te hoeven zien wat jouw acties met het slachtoffer deden. 

Tegenwoordig is die schandpaal naar de vituele wereld van het internet verplaatst. Nóg makkelijker. Er is nóg minder lef voor nodig om die schandpaal weer eens lekker af te stoffen. 

Enter Rob Jetten. 
De man heeft wat aan online (homo)haat over zich heen gekregen. 
En al die toetsenbord-ridders hebben 1 ding gemeen: aangespoord door allemaal bekrompen reli-conservatief uitschot schelden en braken zij, niet gehinderd door enige kennis omtrent de Nederlandse taal, hun onderbuik-gevoelens over hem heen. 
Met als nieuwe dieptepunt: de Telegraaf zette de mogelijkheid om te reageren onder het nieuwsbericht al na 9 minuten uit. 
Nu staat de Telegraaf bij mij (en elk weldenkend persoon, for that matter) bekend als de krant voor zwakker Nederland, dus ik vermoed dat het uitzetten van die reacties meer te maken had met het feit dat de website simpelweg overbelast raakte, en dat dat niet met fatsoen of goede smaak te maken had, maar goed. Dat laatste restje naïviteit bij mij probeert te geloven dat de reacties zelfs voor de zwakke en discutabele smaak van de Telegraaf wat te gortig werden. 
Want meneer Jetten koopt een kind. 
Ja, ik stel dit enigszins lomp, want ook ik vind er wat van. 
Vooropgesteld dat ik vind dat iedereen die een liefdevol huis kan geven aan een kind, dat ook echt moet kunnen. Geaardheid interesseert me daarbij echt geen flikker, als het kind maar een goede start krijgt. 

Waar ik me echter aan stoor, is dat meneer Jetten in zijn regeringsperiode tot nu toe, het leven in Nederland, van en voor Nederlanders alleen maar ellendiger heeft gemaakt. Meneer Jetten bezuinigt alles dat met onderwijs, zorg, welzijn en sociale zekerheid te maken heeft, weg, en kapot.
Het leven is onder zijn al even walgelijke voorgangers al duur geworden, zonder dat zij daar ook maar iets aan deden, onder leiding van meneer Jetten wordt het alleen maar erger. 
Modaal Nederland weet onderhand niet meer hoe ze rond moeten komen. Modaal Nederland kan inmiddels geen tandreparatie meer bekostigen zonder maandenlang te moeten sparen, en een bril is ook een spaardoel op zich geworden. En dat zijn serieus basisbehoeften. Ik moest lullen als brugman om medicijnen te houden, die mij in leven houden. 
Modaal Nederland moet zo onderhand gaan kiezen tussen benzine om op het werk te komen en een portie snijbonen. 
Kortom: modaal Nederland zucht onder het beleid van Jetten en zijn voorgangers. 
Persoonlijk vind ik het nogal smakeloos dat je, terwijl je weet hoe je volk lijdt en zucht onder stijgende prijzen waar inmiddels niet zozeer één paard de hik van krijgt, maar een hele kudde paarden een spontane galkoliek van krijgt, gaat koketteren met het kopen van een kind. 
En wederom: erg bout gesteld, maar de kosten van zo'n draagmoederschap kunnen zomaar de 30.000 euro aantikken. 
Fijn, meneer Jetten, dat jij (met dank aan mijn harde werken) een fabelachtig inkomen genereert als minister-president. Fijn dat jij daarvan dat kind koopt. Jammer, dat jij met jouw baan, er niet wat meer voor gaat dat ik, als belasting betaler, (en daarmee als aandeelhouder van dat kind dat je koopt), ook zonder financiële zorgen mijn gezin kan onderhouden. 
Uiteraard weet meneer Jetten ook wel wat de stand van zaken in Nederland is. 
En dus krijg ik toch een beetje medelijden met dat kind. Niet alleen omdat het nu al met 10 punten achter staat door de plaats van zijn wieg. Maar het kind gaat gegarandeerd niet opgroeien in een gezin waar veel empathie is. 
Meneer Jetten had namelijk als hij ook maar een greintje empathie had, keihard ingezet op een verbetering van en voor Nederland en Nederlanders. En nooit zo lopen pochen met het feit dat hij wel zo rijk is dat hij 30.000 euro stuk kan slaan op iets, terwijl modaal Nederland elke cent niet zo'n beetje 2 maar wel 10x om moet draaien. 
Overigens: als meneer Jetten nu daadwerkelijk zich keihard had gemaakt voor een welvarend Nederland voor iedereen, had ik dit een fantastische steek onder water gevonden naar al die schijnheilig vrome ellendelingen van de Christen Unie en die al even walgelijke SGP'ertjes.

Haat voel ik echter niet. 
Angst en haat, aangewakkerd door conservatieve reli-gekkies, hebben nog nooit tot iets positiefs geleid. En dit geval zal zeker geen uitzondering zijn. 
Bovendien: haat is een emotie die enorm veel energie kost. Wegzuigt. 
Het argument dat het "opgedrongen" wordt, is natuurlijk van de idiote. Elk weldenkend mens zal dat kunnen beamen. 
En de haat-reacties online zijn te smakeloos voor woorden. 
Maar ik heb ergens wel begrip voor het feit dat mensen dusdanig gefrustreerd zijn dat werken niet loont, dat zorg en onderwijs te duur worden, dat de energie een verdienmodel is, waar alle menselijkheid uit getrokken is. 
En dan geconfronteerd worden met een minister president die lekker decadent een kind koopt: ik snap dat mensen daar boos over worden. 
Maar damn, hou je haat voor je. Een beetje beschaving kan geen kwaad. Volgende keer dat hele D66 naar de hel stemmen. Niet decimeren, maar gewoon compleet van de kaart vegen. 
Veel beter. 
En dan liefst op een partij stemmen die de wachtgeld regeling voor politici compleet uitkleedt. 
Maar dit soort online schandpalen: het doet mij te middeleeuws aan. Alsof we werkelijk allemaal terug willen naar dat soort barbaarse tijden. 
Ik niet. 

Maar goed, dat ben ik. 

Dat ben ik. 

Het tuinseizoen zit er nagenoeg op. Helaas. 
Ik ben van de week eventjes een paar keer op ons domeintje geweest. De restanten van een seizoen van veel klussen, aanpassen, vooral geduld leren hebben en nog voorallerder: genieten (GENIETEN!!!) moesten wel een beetje aan kant. 
Winterklaar maken. Zo gezegd. 
Er moesten een paar dingetjes nog de grond in, en vooral veel verdwaald speelgoed, troepjes en dingetjes weggeruimd, opgeborgen en verplaatst worden. 
Ook dat is nog niet klaar, maar elke keer een paar uurtjes. 
Het wordt rap kouder, bloemen gaan dood of in winterslaap en de herfst doet zo zoetjes aan zijn intrede. Ook dat is genieten. Het rood, geel en bruin van afstervend loof is prachtig om te zien. 
Wat niet veranderd is: de territoriale roodborst die me uitscheldt als ik onze tuin betreedt. 

En dat in combinatie met een suboptimale start (en vervolg? Ik hoop het niet) van een nieuwe periode van zelfroosteren op mijn werk, leverde op dat ik eventjes wat wankelde door de afgelopen week of anderhalf. En eigenlijk geen fut had om veel te typen. 
Soms heb je van die periodes. 
Ik kwam simpelweg te weinig dingen tegen waarover ik iets zou willen zeggen in mijn blog. 
Als ik beterschap zou beloven, zou ik een belofte maken die ik niet zou kunnen houden, en aangezien ik mezelf niet kan of wil verlagen naar het niveau van Rob Jetten de gemiddelde politicus, doe ik dat maar niet. 
Ik hoop komend weekend wel weer op de reguliere tijden te kunnen tikken. 
Tot dat moment wens ik eenieder een mooie werkweek toe, en vooral: een beetje beschaving.